Een sprong naar de toekomst

De locatie is in diverse opzichten typisch Hollands, immers het omringende landschap is geheel door de mens gevormd: het bestaande Westerpark park ten zuiden, het toekomstige N3MP-WP park ten noorden en de beide parallelle verkeersdragers de Leidschendamseweg en het tracé van de Randstadrail.

 

Dat geldt zeker ook voor de functie van de brug, een fiets (en voet-) brug die lange afstandsverbindingen aan elkaar knoopt op één punt: de routes naar de duinen en het groene hart, Delft en Midden Delfland. Wij hebben ons laten inspireren door deze artificiële landschappelijkheid, die dankzij een beeldbepalende heuveltop, die er nu nog niet is en een lange polderlijn die al jaren geleden wreed is doorbroken richting geeft aan het ontwerp van de brug.
sl_jan-waaijerbrug_tekening1_m
sl_jan-waaijerbrug_schets1_m

Het concept

De dominante rechte lijn van de polderas die Delft en het Groene Hart aan elkaar knoopt, wordt beïnvloed door de zachte en meanderende lijn tussen de duinen en Midden Delfland. Samen versmelten ze tot een elegante rotatie symmetrische oversteek, met een minimale overspanning over spoor en weg. Een ontelbaar aantal ijle kolommen draagt een flinterdun dek, verschaft de gebruiker een gefilterd uitzicht over de omgeving en bezorgt de brug zijn eigen energie.

sl_jan-waaijerbrug_render1_l

sl_jan-waaijerbrug_schets2_m

Inspiratie

Eén van de meest kenmerkende aspecten van verbindingen (wegen en kanalen) in en door het Hollandse landschap, al vele eeuwen, is de combinatie van een klare lijn en een minimalistische bescherming tegen wind, regen en zon. Een door ijle bomen omkaderde ruimte waarvandaan het omliggende landschap beschouwd kan worden. De kerk en boerderij van Hobbema worden in het eenentwintgste eeuwse tableau aangevuld met spoor en auto.
sl_jan-waaijerbrug_schets3_m

sl_jan-waaijerbrug_foto2_xl

De verbinding

Voor ons is het primaire doel van deze opgave gelegen in het slechten van de kloof tussen de beide parken. In dat opzicht is de brug te vergelijken met een ecoduct of wildpassage, (met dien verstande dat het hier qua passanten toch vooral over mensen gaat). Het leggen van de onderlinge verbinding tussen de vier routes en het op een aangename manier passeren van de weg en het spoor vinden wij het belangrijkst. Wij hebben ons dan ook vooral laten inspireren door het landschap en zijn op zoek gegaan naar een brugontwerp dat daar naadloos in past en daarmee verder gaat dan het spectaculaire statement of de dramatische overspanning.
sl_jan-waaijerbrug_schets4_m

sl_jan-waaijerbrug_foto3_xl

Integratie

Maximale duurzaamheid is het hoofdthema in de constructie. Bij een brug is dat vooral een kwestie van minimalisering van materiaalgebruik. Beide hoofdoverspanningen, over weg en spoor, zijn zo kort mogelijk. Hiermee worden kostbare en omvangrijke draagstructuren vermeden. De brug wordt over zijn hele lengte ondersteund door op korte onderlinge afstand geplaatste en daardoor lichte kolommen.

 

Elk van deze kolommen kan op een enkele paal worden gefundeerd, de overspanning van het dek is beperkt tot enkele meters en kan dus heel slank worden uitgevoerd. De totale hoeveelheid materiaal ligt daarmee ver onder die van een traditioneel ontworpen brug. De constructie is uitgevoerd in corten staal. Dit is niet alleen een materiaal dat fraai opgaat in het landschap, maar ook geheel onderhoudsvrij. Het hoeft niet geverfd of anderszins geconserveerd te worden en bespaart daarmee aanzienlijk op de onderhoudskosten.

sl_jan-waaijerbrug_foto4_l

sl_jan-waaijerbrug_tekening2_xl

sl_jan-waaijerbrug_foto5_m
sl_jan-waaijerbrug_tekening3_m
sl_jan-waaijerbrug_foto7_xl

Jaartal2009 - 2014
TypologieLandschap, vaste brug
LocatieZoetermeer, NL
OpdrachtgeverGemeente Zoetermeer
SamenwerkingTechconsult, PT Structural, BSB Staalbouw
ArchitectenSyb van Breda, Jasper Arends, Mark Snijder, Maikel Waterdrinker, Nicolai Waterdrinker